Peyvand

برنامه‌ی خیلی خوبی بود و تا حالا هیچ‌کس نتونسته جاش رو بگیره. پدرم خیلی وقته دیگه برنامه‌نویسی نمی‌کنه، واسه همین آپدیتش هم نکرد. سال‌هاست می‌دونه صندوق‌ها هنوز باهاش کار می‌کنن، ولی هیچ‌وقت فرصتش پیش نیومد که برگرده و نسخه‌ی جدیدش رو شروع کنه.

تو هر صندوق یه نفر پرداخت‌های اعضا، وام‌ها و قسط‌ها رو روی همون صفحه‌ی قدیمی DOS ثبت می‌کنه و رسید چاپ می‌کنه. هر صندوق برنامه رو با قانون‌های خودش می‌چرخونه، و نسخه‌ی جدید باید برای تک‌تکشون دقیقاً همون کار رو بکنه، قبل از اینکه از کسی بخوایم عوضش کنه. اولین تیکه‌ش آماده‌ست: PeyvandCloud از روی سوابق خود هر صندوق، برای قسط وام اعضا پیامک یادآوری می‌فرسته.

دفترچه‌ی راهنما دست هیچ‌کس نبود. سی سال تغییراتی که هر صندوق برای خودش داده بود، یا تو فایل‌های سیستم بود یا تو عادت آدمایی که باهاش کار می‌کنن. اگه از روی صفحه‌ها از نو می‌ساختیمش، همه‌ی اینا دور ریخته می‌شد. پس قبل از اینکه چیزی بسازم، ابزارهایی نوشتم که مستقیم فایل‌های سیستم اصلی رو می‌خونن و ازشون یه نقشه‌ی کامل از کارکردش درمی‌آرن. بعد اون نقشه رو با داده‌های واقعی صندوق‌ها چک کردم.

جابه‌جایی مرحله‌به‌مرحله و با حوصله برنامه‌ریزی شده: سیستم جدید بی‌سروصدا کنار قدیمی کار می‌کنه تا عددهای همه‌ی صندوق‌ها با هم بخونه. داده‌های ۷۲ تا صندوق تا حالا بازیابی شده و رفته توی PeyvandCloud. تنها پروژه‌ایه که کارفرماش پدرمه. می‌خوام کاری که اون شروع کرد ادامه پیدا کنه.